Stichting Gebouwd Erfgoed Suriname.

SGES werd op 1 augustus 1997 opgericht en is de Surinaamse Monumentenzorg. De stichting is onderdeel van het Directoraat Cultuur van het Ministerie van Onderwijs en Volksontwikkeling (Minov). Het algemeen doel van deze stichting is het leveren van een bijdrage aan monumentenzorg in Suriname. In het bijzonder het behoud van Surinaamse monumentale gebouwen voor toekomstige generaties. Een belangrijk instrument voor behoud van monumenten is de Monumentenwet die in 2002 op initiatief van SGES tot stand kwam. Daarvoor hadden we in Suriname de Wet Historische Monumenten van 1963.

Wat doen wij?

  • SGES is de site management autoriteit van de Historische Binnenstad van Paramaribo. Sinds 29 juni 2002 staat de Historische Binnenstad van Paramaribo op de Werelderfgoedlijst van de UNESCO. Als site management autoriteit moet SGES ervoor zorgen dat de regels van de Werelderfgoed Conventie door Suriname worden nageleefd. SGES is verantwoordelijk geweest voor de nominatie en uiteindelijke plaatsing op deze beroemde lijst.
  • Voorlichting en educatie vormen een groot deel van de taken van SGES en een belangrijke doelgroep daarbij zijn jongeren. Er wordtregelmatig informatie over monumentenzorg in Suriname verschaft aan studenten, leerkrachten en docenten van verschillende schoolniveaus en opleidingen. Verder worden er educatie en bewustzijns projecten uitgevoerd die gericht zijn op de vergroting van de kennis en het begrip over monumenten onder de bevolking.Tevens biedt SGES stage mogelijkheden voor binnenlandse en buitenlandse studenten. De stichting is ook op Facebook waar er regelmatig foto’s en updates over het monumenten gebeuren in Suriname worden geplaatst.
  • Een andere taak van SGES is het leveren van advies aan de Minister van Minov, de directeur van Cultuur en de Commissie Monumentenzorg (CMz) over zaken op het gebied van monumentenzorg.
  • De stichting beheert een uitgebreide digitale fotocollectie over het gebouwd erfgoed van Suriname. Ook verzamelt SGES historische bouwmaterialen die bij sloop of brand verloren dreigden te gaan zoals, bakstenen, leien, dakpannen en gietijzeren ornamenten. Deze kunnen dan bij de restauratie van monumentale gebouwen opnieuw gebruikt worden.